Modrzewnica pospolita Andromeda polifolia

Modrzewnica pospolita, modrzewnica północna, modrzewnica zwyczajna (Andromeda polifolia L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wrzosowatych.

Liście zimozielone, skórzaste, równowąskolancetowate o podwiniętych brzegach. Osadzone na ogonkach o długości do 0,3 mm. Dorastają do 5 cm długości i 5 mm szerokości. Na górnej stronie ciemnozielone, spodem sinobiałe. Kwiaty zebrane w baldachogrona liczące 2-8 kwiatów, osadzone na szczycie łodygi. Pojedyncze kwiaty mają długość 4-7 mm, są zwisające, osadzone na czerwonawych szypułkach. Kielich złożony z 5 działek, znacznie mniejszych (ok. 4-krotnie) od korony. Korona 5-krotna, dzbaneczkowata o zrośniętych, różowych lub białych płatkach, długości do 8 mm. Nietrwała, opada po przekwitnięciu. Słupek jeden, górny, z długą grubą szyjką i grubą zalążnią. Pręcików 10, pylniki na szczycie posiadają szczeciniaste wyrostki. Słupek i pręciki schowane są wewnątrz korony. Pokrój wzniesiona krzewinka o wysokości (10)20-40 cm. Łodyga pędy nadziemne podnoszące się, podziemne są długie i rozgałęzione. Młode gałązki wiotkie. Owoc kulista torebka składająca się z 5 komór. Wzniesiona ku górze, o średnicy 3–5 mm.

Biologia i występowanie


Jej zasięg obejmuje Europę (z wyjątkiem części południowej) oraz część Azji (część Syberii i Mongolia). W Polsce jest dość pospolita na niżu, ale brak jej na Kujawach, w północno-zachodniej części Niziny Mazowieckiej, na Nizinie Śląskiej i wschodniej części Pojezierza Wielkopolskiego. W Karpatach jest rzadka. Liczniej występuje tylko na Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej (jest tam dużo torfowisk), poza tym na pojedynczych stanowiskach na Działach Orawskich, Pogórzu Śląskim, Dynowskim i w Bieszczadach. Z Tatr podana z dwóch stanowisk: Toporowy Staw Wyżni i z młaki pomiędzy Waksmundzką Polaną a Psią Trawką.

Chamefit. Podobnie, jak inne gatunki z rodziny wrzosowatych żyje w symbiozie z określonym gatunkiem grzyba. Strzępki grzybni przerastają całą roślinę, aż do okrywy nasion. Kwitnie od maja do lipca, kwiaty równoczesne, zapylane jest przez owady. Roślina trująca. Trujące są liście i młode gałązki.
Roślina pospolita na niżu, w górach rośnie na rozproszonych stanowiskach. Występuje na torfowiskach wysokich, mszarach w obrębie torfowisk przejściowych, w borach bagiennych. Jest chamefitem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Sphagnetalia magellanici.
Liczba chromosomów 2n = 48.


Czasami jest uprawiana jako roślina ozdobna. Jest w pełni mrozoodporna (strefy mrozoodporności 2–9). Najlepiej rośnie na kwaśnej glebie (z dodatkiem torfu kwaśnego), na zacienionym stanowisku. Szczególnie nadaje się do ogródków skalnych. Rozmnaża się z nasion lub sadzonek pędowych. Oprócz typowej formy w uprawie są bardziej ozdobne kultywary, np. 'Compacta' o szarych liściach, różowych kwiatach i bardziej zwartym pokroju.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-01-01 12:05:28]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51422777. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-27].
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  • Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Multico, 2007, s. 288, seria: Flora Polski. ISBN 978-83-7073-248-6.
  • The Plant List. [dostęp 2017-02-28].
  • Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-13].
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
Przypisane cechy
ogólne roślina trująca
ogólne krzewinka
ogólne roślina ozdobna
ogólne roślina użytkowa
barwa kwiatów płatki białe
barwa kwiatów płatki różowe
barwa kwiatów płatki czerwone
kształt korony kwiaty zwisające
kształt korony baldachogrono
liczba płatków płatki cztery
liczba płatków płatków pięć
kształt blaszki liście lancetowate
kształt blaszki liście wąskie i wydłużone
kształt blaszki liście równowąske
rodzaj owoców torebki
rodzaj owoców kuliste
wygląd łodygi łodyga gałęzista
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
pora kwitnienia maj
pora kwitnienia czerwiec
pora kwitnienia lipiec