Owies zwyczajny Avena sativa

Owies zwyczajny (Avena sativa L.) – gatunek zbóż należący do rodziny wiechlinowatych. Uprawiany jest powszechnie w strefie umiarkowanej Eurazji oraz Ameryki Północnej. Został udomowiony przez człowieka w czasach prehistorycznych, około 6000 lat temu. Gatunek ten wykazuje niewielką zmienność genetyczną. Jest heksaploidem (2n=6x=42 chromosomy)

Pokrój roślina jednoroczna osiągająca do 110 cm wysokości, o pustym źdźble łodygi. Kłos z rozpierzchłą lub chorągiewkowatą wiechą o długości 10-30 cm. Ziarna oplewione.

Surowiec zielarski
ziele owsa Avenae herba recens - części naziemne zbierane przed pełnym kwitnieniem ; Avenae stramentum - słoma owsiana ; Avenae fructus - wysuszone ziarniaki owsa.
Działanie
Słoma ze względu na wysoką zawartość rozpuszczalnej krzemionki jest stosowana jako środek przeciwświądowy, usuwający stany zapalne i choroby łojotokowe skóry, ziarno - służy na osłabienie i zaburzenia dietetyczne, ziele owsa działa uspokajająco, m.in. obniża pociąg u zwalczających nikotynizm. Słomę dodaje się do kąpieli.


Ziarno owsa używane jest na paszę i do wyrobu bezglutenowej mąki (mąka owsiana), kasz (kasza owsiana) oraz płatków (płatki owsiane, kakao owsiane, otręby).
Ziarniaki owsa zawierają ok. 60% skrobi, do 18% białka, 13% błonnika, 9% tłuszczu oraz saponiny. Saponiny owsa mają działanie przeciwbakteryjne i grzybobójcze, może być wykorzystywana w lecznictwie, zwłaszcza fitoterapii.
Słoma owsiana zawiera pektyny, witaminę A, dużo krzemionki (70% w popiele) i wapnia.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-11-11 04:04:40]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=54983989. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Maria Chrząstek, Edyta Paczos-Grzęda, Katarzyna Kruk. Ocena zróżnicowania genetycznego polskich odmian owsa (Avena sativa L.). „Acta Agrophysica”. vol. 8, nr. 2 (2006), s. 319-326, 2006. Instytut Agrofizyki im. B. Dobrzańskiego PAN w Lublinie. ISSN 1234-4125. 
  • Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)
  • Hanna Kunachowicz; Beata Przygoda; Irena Nadolna; Krystyna Iwanow: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Wyd. wydanie II zmienione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2017, s. 333. ISBN 978-83-200-5311-1.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-30].
  • Ben-Erik Wyk van, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wroclaw: MedPharm Polska, 2008. ISBN 978-83-60466-51-3.
Przypisane cechy
ogólne roślina lecznicza
ogólne roślina użytkowa