Berberys Julianny Berberis julianae

Berberys Julianny (Berberis julianae) – gatunek zimozielonego krzewu z rodziny berberysowatych. Pochodzi z Azji (ojczyzną są środkowe Chiny).

Liście pojedyncze 6 cm wąsko eliptyczne i piłkowane na brzegach, ciernie trójdzielne. Kwiatyżółte zebrane w groniaste kwiatostany. Kwitnie od maja do czerwca. Pokrój dorasta do 2,5 m wysokości (w klimacie środkowoeuropejskim do 1,5 m wysokości) i 1,2 m szerokości. Owoce jagody, wydłużone, o długości do około 8 mm, barwy ciemnogranatowej, pokryte sinawym nalotem woskowym.

Gatunek sadzony jako roślina ozdobna. Odporny na zanieczyszczenia powietrza i mrozy (najbardziej odporny na mróz pośród zimozielonych gatunków berberysów, strefa mrozoodporności 6b), dobrze regeneruje. Rośnie najlepiej na stanowiskach słonecznych lub półcienistych i odsłoniętych od wiatru. Wymaga żyznych gleb, dostatecznie wilgotnych i przepuszczalnych (źle rośnie na glebach ciężkich i zimnych).

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-01-21 15:28:25]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51725967. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Agnieszka Mike-Jeziorska: Berberys Julianny (pol.). 2013. [dostęp 2013-22-05].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-08].
Przypisane cechy
ogólne roślina ozdobna
ogólne roślina użytkowa
barwa kwiatów płatki żółte
korona kwiatu i typ kwiatostanu kwiatostan
kształt blaszki liście jajowate
kształt blaszki liście eliptyczne
ulistnienie wcinane (wrębne, sieczne i klapowane)
ulistnienie piłkowane
rodzaj owoców jagoda
szacowana wysokość łodygi wyższa od człowieka (> 200 cm)
pora kwitnienia maj
pora kwitnienia czerwiec