Kanianka lnowa Cuscuta epilinum

Kanianka lnowa (Cuscuta epilinum Weihe) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny powojowatych (Convolvulaceae). Jest pasożytem całkowitym lnu. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego. W polskiej florze jest archeofitem. Niegdyś była rośliną dość pospolitą w uprawach lnu, obecnie w Polsce jest rośliną wymarłą.

Kwiaty drobne, zielonożółte, siedzące, zebrane w kuliste, gęste kłębiki o średnicy 10–15 mm. Ich korona ma rurkę rozdętą, niemal kulistą i zaostrzone ząbki płatków, w gardzieli występują osklepki przylegające do rurki korony. Osklepki mają półokrągły lub podługowaty kształt, nie są podzielone, lecz tylko ząbkowane i wyrastają poniżej nasady pręcików. Słupek dwukrotny. Długość szyjki słupka wraz ze znamieniem mniejsza od długości zalążni. Znamiona słupka prawie równe grubością szyjce, wydłużone, nitkowate. Roślina samopylna lub owadopylna. Łodyga pojedyncza lub rozgałęziona, nitkowata (0,5 - 0,8 mm grubości), dorasta do długości do 1 m. Zielonożółta lub różowa. Owoce kuliste torebki z otwierającym się wieczkiem. Nasiona okrągłe, pojedyncze lub podwójne. Nasiona w stanie suchym nie tracą zdolności kiełkowania przez 13 lat.

Biologia i występowanie


Występuje w uprawach lnu, jako chwast.
Nasiona roznoszone są przez owady (zoochoria), oraz przez wodę (hydrochoria). Gatunek charakterystyczny związku Lolio-Linion i zespołu Spergulo-Lolietum remoti.
Roślina introdukowana do flory Ameryki Północnej, gdzie uznana jest za szkodliwy chwast.


Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków wymarłych i zaginionych w naturze (kategoria zagrożenia: Ex). W wydaniu z 2016 roku posiada kategorię RE (wymarły na obszarze Polski)..
W Polskiej Czerwonej Księdze Roślin otrzymała kategorię EX.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-11-11 04:02:04]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=54983812. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Flora Europaea - Cuscuta (ang.). Royal Botanic Garden Edinburgh. [dostęp 26 kwietnia 2008].
  • Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  • Taxon: Cuscuta epilinum Weihe (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 2010-04-29].
  • Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  • Alicja Szweykowska, Jerzy (red.) Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
  • Federal noxious weed list (ang.). W: Plant Protection and Quarantine. 2006 [on-line]. USDA Animal and Plant Health Inspection Service, 24 maja 2006.
  • Henryk Różański: Biologia parazytofitów, czyli roślin pasożytniczych.
  • Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Przypisane cechy
ogólne roślina trująca
ogólne chwast
barwa kwiatów płatki żółte
rodzaj owoców torebki
rodzaj owoców kuliste
wygląd łodygi łodyga gałęzista
szacowana wysokość łodygi od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)