Wilczomlecz błyszczący Euphorbia lucida

Wilczomlecz błyszczący (Euphorbia lucida Waldst. et Kit.) – gatunek należący do rodziny wilczomleczowatych. W Polsce występuje na niżu i jest rośliną rzadką. Gatunek osiąga w Polsce zachodnią granicę swego zasięgu.

Liście o kształcie jajowatolancetowatym, ponad nasadą najszersze, o szerokości 1,6-2,5 cm, nagie, sine, z wierzchu połyskujące, całobrzegie. Kwiaty zebrane w kwiatostanie w postacie wierzchotki wieloramiennej. Górne podsadki wolne, żółtozielone, nerkowate, tępe lub zakończone drobnym kolcem, o szerokości równej ich długości. Kwiaty niepozorne, z półksiężycowatymi miodnikami o końcach wyciągniętych w długie różki. Łodyga o wysokości od 40 do 140 cm, wzniesiona, dęta, gruba, naga, gęsto ulistniona, w górze rozgałęziona z pędami płonnymi w kątach liści. Owoc ma postać rozłupni rozpadającej się na trzy gładkie rozłupki.

Biologia i występowanie


Bylina, kwitnie od maja do lipca. Zasiedla wilgotne łąki, rowy, brzegi wód. Gatunek charakterystyczny wilgotnych łąk ziołoroślowych ze związku Filipendulion ulmariae. Roślina trująca.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:55:37]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52053350. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
  • Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-011-10].
ogólne roślina trująca
ogólne bylina
ogólne Czerwona lista roślin i grzybów Polski
ogólne roślina rzadka
ogólne NT – gatunek bliski zagrożenia
forma życiowa wg Raunkiæra hemikryptofit
korona kwiatu i typ kwiatostanu kwiatostan
korona kwiatu i typ kwiatostanu kwiatostan wydłużony
korona kwiatu i typ kwiatostanu cyjacjum
korona kwiatu i typ kwiatostanu cyjacja zebrane w okółku pozornym
obecność miodników tak
obecność miodników półksiężycowate
pręciki 4-5 grup pręcików
symetria kwiatu symetria talerzykowata
znamiona słupka słupek jeden
kształt blaszki liście najszersze przy nasadzie
kształt blaszki skórzaste
kształt blaszki jajowato-lancetowate
powierzchnia blaszki gładka
powierzchnia blaszki połyskująca
brzeg liścia całobrzegi
brzeg liścia podwinięty
kolor liścia żółtozielone
kolor liścia spodnia strona szarozielona
kolor liścia oliwkowo-ciemnozielone
nasada sercowata
nasada ucięta
liście przykwiatowe podsadki w okółkach
liście przykwiatowe podsadki dolne
liście przykwiatowe podsadki górne
szczególne formy liści liść obejmujący
szczyt tępy
szczyt z ostrym kończykiem
typ liści liść prosty
ulistnienie całobrzegie
unerwienie nerwy boczne pod kątem prostym do nerwu glównego
kolor nasion szare
wielkość nasion poniżej 4mm
wielkość nasion jajowate
wielkość nasion gładkie
rodzaj owoców torebki
rodzaj owoców kuliste
powierzchnia owocu gładka
wygląd łodygi łodyga gałęzista
wygląd łodygi łodyga żebrowana
wygląd łodygi łodyga gładka
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
wygląd łodygi rozgałęzione kłącze
wygląd łodygi pełzające kłącza
wygląd łodygi gęsto ulistniona
wygląd łodygi zielona
wygląd łodygi gruba
wygląd łodygi kłącze zdrewniałe
wygląd łodygi sinozielona
wygląd łodygi kłącze grube
szacowana wysokość łodygi od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
pora kwitnienia maj
pora kwitnienia czerwiec
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień
siedlisko Wilgotne lasy i zarośla
siedlisko Brzegi wód
siedlisko Tereny podmokłe i zabagnione
siedlisko Mokre łąki, pastwiska i miedze
siedlisko Łęgi
siedlisko podmokłe łąki
siedlisko przy rowach melioracyjnych
gatunek charakterystyczny dla Filipendulion ulmariae Segal 1966 antropogenicze lub częściowo naturalne zbiorowiska ziołoroślowe wzdłuż cieków wodnych