Jastrun okrągłolistny Leucanthemum waldsteinii

Jastrun okrągłolistny, j. Waldsteina, złocień okrągłolistny (Leucanthemum waldsteinii (Sch.Bip.) Pouzar) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje na obszarze Bośni oraz w Karpatach. Jest subendemitem ogólnokarpackim. W Polsce występuje we wszystkich pasmach Karpat, w Tatrach jest pospolity.

Liście liście różyczkoweokrągławe lub jajowatookrągławe i długoogonkowe, mają karbowane brzegi. Liście łodygowe środkowe i górne są eliptyczne, krótkoogonkowe lub siedzące i mają brzegi ostro ząbkowane. Wyrastają nakrzyżlegle. Kwiaty zebrane w koszyczek na szczycie łodygi. Często jest 1 tylko koszyczek, czasami kilka. Koszyczki mają średnicę 3-6 cm. Ich brzeżne kwiaty języczkowe są białe, w środku koszyczka znajdują się żółte kwiaty rurkowe obupłciowe. Kwiaty języczkowe mają zwykle 5-10 razy większą długość od szerokości. Łuski okrywy koszyczka są szeroko czarnobrunatno obrzeżone. Pokrój roślina o wysokości 30-75 cm, wytwarzająca różyczki liściowe oraz ulistnioną łodygę. Cała roślina jest naga. Łodyga wzniesiona, prosta, zazwyczaj pojedyncza, czasami tylko posiada kilka gałązek. Jest ulistniona, pod samym tylko kwiatostanem jest bezlistna. Pod ziemią występuje kłącze. Owoc niełupki o długości do 3 mm z błoniasto ząbkowanym rąbkiem kielicha. Na niełupkach brzeżnych jest on dość wyraźny, ma ponad 1 mm długości, na niełupkach środkowych jest znacznie krótszy. Owoce są żeberkowane, bez pappusa.

Biologia i występowanie


Bylina, hemikryptofit.. Kwitnie od lipca do sierpnia. Siedlisko: lasy i zarośla, brzegi potoków, ziołorośla, wolne miejsca wśród kosodrzewiny. Swoim zasięgiem pionowym sięga od regla dolnego po piętro halne, głównie jednak występuje w reglu górnym i piętrze kosodrzewiny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla związku (All.) Pinetum-mugo carpaticum.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-04-03 19:12:38]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51793246. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Zbigniew Mirek: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Halina Piękoś-Mirkowa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
Przypisane cechy
ogólne bylina
barwa kwiatów płatki białe
barwa kwiatów płatki żółte
korona kwiatu i typ kwiatostanu koszyczek
kształt blaszki liście jajowate
kształt blaszki liście okrągłe
kształt blaszki liście eliptyczne
ulistnienie naprzeciwległe
ulistnienie ogonek liściowy obecny
ulistnienie bezogonkowe
ulistnienie u dołu łodygi lub odziomkowe
ulistnienie ząbkowany
ulistnienie karbowany
ulistnienie liście różyczkowe
rodzaj owoców niełupki
powierzchnia owocu żeberkowana
wygląd łodygi łodyga gładka
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
szacowana wysokość łodygi od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień