Czarnuszka damasceńska Nigella damascena

Czarnuszka damasceńska (Nigella damascena) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. W stanie dzikim występuje w Afryce Północnej, w Azji Zachodniej i na Kaukazie oraz w południowo-wschodniej i południowej części Europy. W Polsce jest rośliną uprawianą i dziczejącą z upraw (efemerofit).

Liście ulistnienie skrętoległe, liście podwójnie pierzastosieczne o nitkowatych łatkach. Kwiaty duże, promieniste, otoczone kilkoma wielokrotnie postrzępionymi liśćmi (pierzastosieczne przysadki). Są jasnoniebieskie, ale zdarzają się białe, a u ozdobnych odmian również w innych kolorach. Zewnętrzne listki okwiatu są zazębione i mają zielone zakończenia nerwów. Wewnątrz kwiatu znajdują się dwuwargowe miodniki, przy czym ich wewnętrzna warga jest jajowata i tępa. Łodyga rozgałęziona, wzniesiona, o wysokości 20-40 cm. Owoc nagie i zrośnięte ze sobą mieszki o ścianach z wielkimi powietrznymi komorami. Początkowo są zielone, po dojrzeniu zmieniają kolor na brunatny.

Biologia i występowanie


Roślina jednoroczna. Kwitnie od maja do sierpnia. Jest rośliną owadopylną i miododajną. Liczba chromosomów 2n= 12.


Roślina ozdobna uprawiana głównie na kwiat cięty do wiązanek, bukietów itd. Niektóre ozdobne kultywary, np. `Miss Jekyll` mają kwiaty pełne. Ozdobne są nie tylko kwiaty (w wazonie z wodą długo zachowują świeżość), ale również owoce i to głównie rośliny z owocami są wykorzystywane na kwiat cięty. Może być też uprawiana na rabatach.
Roślina lecznicza o podobnych własnościach leczniczych jak czarnuszka siewna.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-04-04 01:28:51]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51867222. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  • zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  • Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Jadwiga Kozłowska (tłum.). Warszawa: Bertelsmann Publishing, 1998, s. 18-19, seria: Leksykon przyrodniczy. ISBN 83-7129-756-4. (pol.)
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Przypisane cechy
ogólne roślina lecznicza
ogólne roślina jadalna
ogólne roślina miododajna
ogólne roślina ozdobna
ogólne roślina jednoroczna
ogólne roślina uprawiana
ogólne pochodzenie: rejon śródziemnomorski
ogólne roślina przyprawowa
barwa kwiatów płatki białe
barwa kwiatów płatki niebieskie
korona kwiatu i typ kwiatostanu na szczycie łodygi
obecność miodników tak
liście przykwiatowe okrywa
ulistnienie liście skrętoległe
ulistnienie liście pierzaste
kolor nasion czarne
wielkość nasion poniżej 4mm
wielkość nasion trójgraniaste
kolor owoców zielone
kolor owoców brązowe
rodzaj owoców mieszek
rodzaj owoców dzióbki poziomo odstające
powierzchnia owocu gładka
wygląd łodygi łodyga gałęzista
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
wygląd łodygi naga
szacowana wysokość łodygi od kostki do kolana (15< x <60 cm)
pora kwitnienia maj
pora kwitnienia czerwiec
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień