Rozchodnik biały Sedum album

Rozchodnik biały (Sedum album L.) – gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych. Naturalnym obszarem jego występowania jest północna Afryka, południowa, środkowa i zachodnia Europa oraz zachodnia Azja. W Europie występuje w stanie dzikim i zdziczałym. W Polsce został introdukowany przez ogrodników w drugiej połowie XIX w. Obecnie występuje niezbyt licznie w Sudetach i Karpatach oraz na pogórzu, gdzie rozprzestrzenił się jako uciekinier z upraw. Status gatunku we florze Polski: kenofit. Nie stanowi zagrożenia dla gatunków rodzimej flory. Jest pospolicie uprawiany jako roślina zdobna.

Liście liście ciemnozielone długości 4-12 mm, okrągłe, mięsiste w przekroju są nagie, tępe, wąsko-lancetowate lub jajowate, naprzemianległe. Kwiaty białe, lub jasnoróżowe, drobne, gwiazdkowe na krótkich szypułkach zebrane są w gęste, rozgałęzione baldachogrona. Działki kielicha 2-4 razy krótsze od płatków korony i tępo zakończone. Pręciki z purpurowobrunatnymi pylnikami na białych nitkach. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Pokrój roślina wieloletnia, zimująca w gruncie tworząca luźne darnie wysokości 10-15 cm. Oprócz pędów kwiatowych w darni występują liczne pędy płonne. Łodyga płożące pędy tworzą luźną zimozieloną darń. Pędy kwiatostanowe często są zaczerwienione, osiągają wysokość 15 cm. Owoce wielonasienne, wydłużone i wzniesione torebki na szyjkach ok. dwukrotnie krótszych od torebki.

Biologia i występowanie


Bylina, chamefit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Jest sukulentem. Rośnie na podłożu suchym, nasłonecznionym o dużej przepuszczalności wody, dlatego ze względu na niedobory wody przystosował się do trudnych warunków, gromadząc zapasy wody w liściach i łodygach. Roślina mało wymagająca, rosnąca na każdej glebie i w każdym miejscu chętnie z zawartością wapnia – roślina wapieniolubna. Lubi miejsca nasłonecznione o dużej przepuszczalności wody. W stanie dzikim rozmnaża się przez kłącza oraz wysiew nasion.


Roślina uprawna: nadaje się do ogrodów skalnych i naturalistycznych oraz jako roślina okrywowa do zadarniania mniejszych powierzchni. Tworzy bardzo ładne, jasnozielone kępy szczelnie zakrywające podłoże. Rozmnaża się z sadzonek, Nie ma wymagań co do gleby, wytrzymuje dobrze suszę i jest całkowicie mrozoodporny. Najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku. Rozmnaża się go poprzez sadzonki wiosną i latem.
Roślina lecznicza: sok wyciśnięty z liści wykorzystywany był w medycynie ludowej przy opuchliznach, chorobach wrzodowych, rakowych i krwotokach. Okłady z pogniecionych liści stosowane były do uśmierzania bólu.
Sztuka kulinarna: młode, soczyste liście w kuchni ludowej stosowano jako dodatek do sałatek.


Roślina żywicielska dla gąsienic motyli: niepylaka apollo i modraszka orion.
Według wierzeń górali poświęcone na zakończenie oktawy Bożego Ciała rozchodniki miały być pomocne w leczeniu różnych chorób.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 23:02:20]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51666726. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-11].
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
  • The Plant List. [dostęp 2015-08-13].
  • Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  • Rośliny obce w Polsce. [dostęp 2007-12-07].
Przypisane cechy
ogólne roślina lecznicza
ogólne roślina jadalna
ogólne roślina użytkowa
ogólne bylina
barwa kwiatów płatki białe
barwa kwiatów płatki różowe
barwa kwiatów płatki purpurowe
korona kwiatu i typ kwiatostanu baldachogrono
kształt blaszki liście jajowate
kształt blaszki liście okrągłe
kształt blaszki liście lancetowate
ulistnienie naprzemianległe
rodzaj owoców torebki
wygląd łodygi łodyga pełzająca
szacowana wysokość łodygi do kostki (0 < x < 15 cm)
pora kwitnienia czerwiec
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień